จ๊ะเอ๋ :)
จริง ๆ Topic นี้ปลาเล่าไปแล้วในอีกบล๊อคนึง
แต่ในนี้ปลามีอะไรจะเล่าโมเม้น(ที่ไม่ต้องบอกให้ใครรู้)ของเราสองคนนิดหน่อย
ตั้งแต่ตอนขับรถไป มันก็จะมีเรื่องให้ตื่นเต้นเสมอสำหรับคู่เรา นั่นคือ "เรื่องเวลา"
มันจะต้องลน ต้องรีบ ต้องเร่งกันตลอดแหละ เวลาเราจะไปไหนกัน ฮ่าๆๆๆๆ
วันนี้ก็เช่นกันนะ เพราะเราออกจากบ้านช้า แล้วมันก็เป็นเย็นวันศุกร์ด้วย รถเลยติดมาก
ความวุ่นวายมีมาเป็นระลอก ๆ เวลารถติด สีหน้าปลาจะเครียด คำพูดการแสดงออกจะชัดเจนว่ากังวล
นี่เป็นโอกาสที่ดีเลยล่ะ ที่ปลาจะได้เห็นอีกด้านของพี่ตั้ม นั่นคือ "ความใจเย็น"
พี่ตั้มจะบอกเสมอว่า "ยังไงก็ทัน" "เอาน่า ... ใจเย็นๆ นะ เชื่อพี่"
มันก็ทำให้ปลาสบายใจในระดับนึงเลยนะ เพียงแต่ปลาไม่ได้บอกพี่
เวลาเราไปไหนกัน ยอมรับเลยว่าปลาเป็นคนไม่จำทาง สายตาเวลากลางคืนมองไม่ชัดด้วย
มันจะมีช่วงนึงที่เราหลง ปลามัวแต่โทรหาฝ้าย ฝ้ายเองก็ยังนึกทางไม่ออก พี่ตั้มเลยตัดสินใจไม่ถูก
เราหลงตรงทางแยกขึ้นสะพานไปหมอชิต ซึ่งจะไปจอดรถกันที่ BTS หมอชิตนั่นแหละ
ถ้าเป็นคนอื่น อาจจะด่าหรือทำหน้าไม่พอใจปลาก็ได้นะ (เคยเจอคนแบบนี้)
แต่พี่ตั้มไม่ใช่ ^^ พี่ตั้มก็ยังคงใจเย็น ปล่อยให้ปลาใจร้อนอยู่คนเดียว 5555
รู้ป่าว? "เราไปเที่ยวกับเธอเราอุ่นใจทุกครั้งเลย" :)
ขอบคุณนะคะ สำหรับในทุกๆ วัน ในทุก ๆ ความทรงจำที่ช่วยบันทึกมันด้วยกัน
ถ้าไม่มีพี่ตั้ม ปลาเองก็คงไม่รู้ว่าจะไปใช้ชีวิตคู่แบบนี้ได้กับใคร
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น