เวลา
เวลา
เวลา
เวลา
เวลา
ไหนบอกว่าไม่เคยทะเลาะกันเรื่องเวลาเลยไง
ลืมไปว่ามันมีอยู่ครั้งหนึ่งที่เวลาเป็นเหตุให้เรางอนกัน
นี่น่าจะหนักสุดแล้วมั้ง เพราะปลาร้องไห้ แต่พี่ตั้มไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ปลาทำตัวเอง 55555
เรื่องมันมีอยู่ว่า วันนั้นเรานัดกันว่าจะไปไหนสักที่ น่าจะไปกินข้าว
จริงๆ แล้วพี่ตั้มยุ่งนะช่วงนั้น เพราะเสาร์ - อาทิตย์พี่ตั้มต้องทำงานที่สวน ปู่เองก็สุขภาพไม่ค่อยสู้ดี
จุดนี้เราเข้าใจ แต่ใจทั้งคู่มันก็อยากเจอกัน
พี่ตั้มบอกว่ามาได้ เราเห็นแบบนั้นก็โอเค นัดกันดิบดี 11 โมงเจอกันนะ เดี๋ยวพี่มารับ
เรารอจนเกือบเที่ยง พี่ตั้มเงียบ .... เราก็เงียบ
คือปลาจะเป็นคนประเภทไม่ตามใคร เพราะถ้าใครผิดนัด จะด่าตอนที่มาเจอกันเลยทีเดียว
ไม่ตามจิกให้เสียอารมณ์ทั้งคู่ แล้วมาเจอกันก็มาด่ากันอีก ค่อยเก็บไว้ด่าทีเดียว 5555
พอเที่ยงครึ่งแล้วเราเลยส่งไลน์ไปว่า "จะเอายังไง รอนานแล้วนะ ..."
นึกออกมั้ยว่าปลาก็โทรตามได้ แต่ไม่โทร ส่วนนี้ด้วยมั้ง ทำให้พี่ตั้มคิดว่าเราก็ไม่รีบ รอได้
แต่มันหนักขึ้น พอรอไปถึง 13.30 น. สุดท้ายพี่ตั้มก็โทรมาหรือส่งข้อความมาเนี่ยแหละว่าที่บ้านมีเรื่อง
เดี๋ยวเย็นเอาของมาให้แม่ทีเดียวเลยแล้วกันนะ
นึกหน้าปลาด้วยนะ ว่าตอนนั้นปลาทำหน้ายังไง?
ปลาเจอมาบ่อย สำหรับคนผิดนัด คนไม่รู้เวลา ยอมรับว่าตอนนั้นโกรธมากกกกกกกก
คือถ้าบอกกันตั้งแต่ช่วงแรกว่าวันนี้ไปไม่ได้ ติดอะไรก็แล้วแต่ ปลาก็จะไม่ว่า
แต่นี่รอให้ปลาตาม มันไม่ใช่ เพราะปลาเองก็จะไม่ตาม (บอกแล้วเก็บไว้ด่าทีเดียว 5555)
ปลารอมาตั้งแต่ 11 โมง จนถึงบ่ายสองด้วยใจที่ไม่สบอารมณ์ แล้วคิดว่าปลาจะอยู่รอเจอตอนเย็นมั้ย?
ปลาขับรถออกจากบ้าน เอารถไปล้าง ล้างเสร็จก็ขับไปเรื่อยๆ ขับไปร้องไห้ไป
ปลาไม่ได้ต้องการให้พี่มาเพื่อที่จะมากินข้าวกันมากขนาดต้องร้องไห้เสียใจนะ
แต่ปลาโมโห ทำอะไรไม่ได้ปลาก็ร้องไห้
ปลาปรึกษา "จุ๊บ" เพื่อนสนิท ว่าปลาจะเลิก ปลจะไม่ทน แล้วก็โวยวายจนเพื่อนบอกให้ใจเย็น
ตอนนั้นมันเย็นไม่ได้หรอก ในหัวก็คิดแค่ว่า "มีเรื่องอะไรหนักหนา ถึงต้องออกมาไม่ได้ขนาดนั้น"
"มือถือน่ะมีไว้ขว้างหัวหมาเหรอ ทำไมไม่โทรบอก จะให้รอทำไม"
ปลาบล๊อคเบอร์พี่ตั้มด้วย เพราะรู้ว่าต้องโทรมาหาปลา ไม่อยากรับแล้วตัดสาย บล๊อคแม่งเลย
ซึ่งมารู้ตอนหลังว่าพี่โทรมานั่นแหละ แต่ก็ไม่ได้บอกว่าบล๊อคไว้ 5555555 งงต่อไปปปปปปค่ะ
จนเย็นมาก พ่อโทรตามให้กลับบ้าน ปลาถึงค่อยๆ ถามพ่อว่าพี่มาหรือยัง
พ่อบอกมาแล้ว แล้วก็ไปแล้ว ปลาเลยกลับบ้าน .......... ฮ่าๆๆๆ
สรุปเลย วันนั้นที่พี่มาไม่ได้เพราะที่บ้านบ่นนิดหน่อยว่าจะออกไปไหน งานที่บ้านทำไมไม่ทำ
เอาจริงๆ ถ้าปลารู้ว่าเป็นแบบนี้ปลาจะอยากให้พี่ออกมามั้ย?
จริงๆ แล้วมีไรควรบอกกันนะ ถ้าไม่ว่าง แต่บอกกัน มันจะไม่เกิดปัญหาเลย
แต่ถ้าพี่จะเอาทั้งสองอย่าง คืองานที่บ้านด้วย มาหาปลาด้วยมันเป็นไปไม่ได้หรอก
สุดท้ายปลาเลยแกล้งบอกไปว่าถ้าจะง้อให้หายงอน ต้องเลี้ยงข้าวแล้วซื้อดอกไม้ให้
ผ่าง
ผ่าง
ผ่าง!!!
ไอ่ตอนบอกไปก็ไม่คิดหรอกว่าผู้ชายคนนี้จะทำจริง
ปกติก็เลี้ยงข้าวเราอยู่แล้ว อันนี้เฉยๆ เข้าใจได้ แต่ดอกไม้!!!
คือนั่งกินเอ็มเค คุยกันไปสนุกสนาน จู่ๆ มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกุหลาบช่อใหญ่สีชมพู
เดินตรงมาที่โต๊ะเรา ..... เอ่อ เราเองก็รู้สึกหน้าชาๆ นะเพราะคนที่ร้านมองกันหมด
สุดท้ายคนที่หน้านิ่งๆนี่ล่ะหลุดยิ้มออกมา
:)
ตาแก่เอ้ย!!!! จะเซอร์ไพรส์ที่อื่นก็ไม่ได้นะ .... ขอบคุณนะคะ โอเค หายงอนแล้ว
(จริงๆ หายตั้งนานแล้วล่ะ กร๊ากกกกกกกก)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น